Nowa Micropedia jest jeszcze w fazie beta. W razie problemów, napisz maila na pomoc@wiki.mikronacje.info albo zgłoś go na kanale na Mikronacyjnym Discordzie!

Akrypa Ali Shariati: Różnice pomiędzy wersjami

Z Micropedia
imported>Akrypa Ali Shariati
Nie podano opisu zmian
imported>Akrypa Ali Shariati
Nie podano opisu zmian
Linia 85: Linia 85:


== '''Wielkie Księstwo Burbonii''' ==
== '''Wielkie Księstwo Burbonii''' ==
W okresie upadku tej mikronacji w 2013 roku przybyła do niej i stała się oficjalnie ostatnim członkiem Stowarzyszenia Przyjaciół Burbonii którego zadaniem jest propagowanie kultury i historii w Burbonii mikroświecie.
W okresie upadku tej mikronacji w 2013 roku przybyła do niej i stała się oficjalnie ostatnim członkiem Stowarzyszenia Przyjaciół Burbonii którego zadaniem jest propagowanie kultury i historii w Burbonii mikroświecie. Akrypa nie popierała oczywiście rządów Absolutystycznych jednak fascynowała ją wysoka kultura Burbonii i w okresie od 2 stycznia do 14 kwietnia 2013 roku kształciła się w Burbonii w aspektach sztuk plastycznych, poezji i literatury pięknej.


== '''Wojna Domowa w IF''' i '''Dżamahirija Bialeńska''' ==
== '''Wojna Domowa w IF''' i '''Dżamahirija Bialeńska''' ==
[[File:Akrypa w Anatolii 2013.jpg|thumb|239x239px|''Akrypa w trakcie walk z wojskami Emira, Nowa Auterra 28 czerwieca 2013'']]
[[File:Akrypa w Anatolii 2013.jpg|thumb|239x239px|''Akrypa w trakcie walk z wojskami Emira, Nowa Auterra 28 czerwieca 2013'']]
2 czerwca 2013 Akrypa będąca wówczas Premierem IF rozpoczęła reformę państwa zmierzającą do tworzenia form demokratycznych w Absolutystycznej Monarchii Sułtana, za pomocą sprytnego manewru podsunięcia Sułtanowi długiej ustawy w której środku oddawał ludowi część swojej władzy. Sułtan udawał, że popiera liberalne reformy które miały uczynić z IF poważną mikronację jednak tak naprawdę przygotowywał zamach stanu który nastąpił 16 czerwca. Wykorzystując pobyt Premiera w Bialenii, za pomocą wojska opanował on stolicę państwa Muchmulism tworząc juntę Wojskową a samego siebie ogłaszając Emirem z władzą Absolutną. Rozpoczął także inwazje na inne ziemie nad którymi powiewała flaga IF głosząc potrzebę walki z terrorystami. Jednak mimo utraty stolicy Akrypie udało się wzbudzić rewolucyjne uczucia w mieszkańcach Bialeni i odeprzeć ataki wojsk Emira co doprowadziło do wojny domowej która trwała od 2 czerwca do 29 sierpnia 2013 roku i doprowadziła ostatecznie do podziału mikronacji .
2 czerwca 2013 Akrypa będąca wówczas Premierem IF rozpoczęła reformę państwa zmierzającą do tworzenia form demokratycznych w Absolutystycznej Monarchii Sułtana, za pomocą sprytnego manewru podsunięcia Sułtanowi długą ustawe w której środku oddawał ludowi część swojej władzy. Sułtan udawał, że popiera liberalne reformy które miały uczynić z IF poważną mikronację jednak tak naprawdę przygotowywał zamach stanu który nastąpił 16 czerwca. Wykorzystując pobyt Premiera w Bialenii, za pomocą wojska opanował on stolicę państwa Muchmulism tworząc juntę Wojskową a samego siebie ogłaszając Emirem z władzą Absolutną. Rozpoczął także inwazje na inne ziemie nad którymi powiewała flaga IF głosząc potrzebę walki z terrorystami. Jednak mimo utraty stolicy Akrypie udało się wzbudzić rewolucyjne uczucia w mieszkańcach Bialeni i odeprzeć ataki wojsk Emira co doprowadziło do wojny domowej która trwała od 2 czerwca do 29 sierpnia 2013 roku i doprowadziła ostatecznie do podziału mikronacji .


W trakcie walk  powstała 27 lipca 2013 roku komitetowa Dżamahirija Bialeńska i monarchiczny Islamski Emirat Arabski. Walki trwały jednak jeszcze jednak miesiąc a w wyniku pokoju podpisanego 29 sierpnia byłe tereny IF graniczące z NUPIA zostały w formię autonomii ponownie tam włączone razem z wyspą Fjarą a na Bialenii, Anatolii i wyspie Aharze uznano państwowość DB.   
W trakcie walk  powstała 27 lipca 2013 roku komitetowa Dżamahirija Bialeńska i monarchiczny Islamski Emirat Arabski. Walki trwały jednak jeszcze jednak miesiąc a w wyniku pokoju podpisanego 29 sierpnia byłe tereny IF graniczące z NUPIA zostały w formię autonomii ponownie tam włączone razem z wyspą Fjarą a na Bialenii, Anatolii i wyspie Aharze uznano państwowość DB.   
Linia 102: Linia 102:
Stan ten istniał do czasu gdy ponownie rozczarowani Sarmacją jej obywatele pod przywództwem Andrzeja Swarzewskiego postanowili ponownie zaprowadzić porządek na wyspie. 15 listopada powołano w Wolnogradzie Komitet Założycielski który następnie korzystając z zasobów wywiezionych z Sarmacji opanował całą wyspę przy braku oporu ze strony DB. Wizja Republiki Prezydenckiej nie przemawiała do Akrypy jednak nie chciała ona także szkodzić walką bez szans nowo powstałej Republice która i tak na warunki Polinu była ostoją wolności. Postanowiła więc żyj w osamotnieniu z dala od życia publicznego. Stan ten urzymał się aż do 12 lutego 2014. Ostatecznie jednak udało się ją przekonać do pracy w nowych strukturach przez duet Andrzej Swarzewski i Maria von Primisz.
Stan ten istniał do czasu gdy ponownie rozczarowani Sarmacją jej obywatele pod przywództwem Andrzeja Swarzewskiego postanowili ponownie zaprowadzić porządek na wyspie. 15 listopada powołano w Wolnogradzie Komitet Założycielski który następnie korzystając z zasobów wywiezionych z Sarmacji opanował całą wyspę przy braku oporu ze strony DB. Wizja Republiki Prezydenckiej nie przemawiała do Akrypy jednak nie chciała ona także szkodzić walką bez szans nowo powstałej Republice która i tak na warunki Polinu była ostoją wolności. Postanowiła więc żyj w osamotnieniu z dala od życia publicznego. Stan ten urzymał się aż do 12 lutego 2014. Ostatecznie jednak udało się ją przekonać do pracy w nowych strukturach przez duet Andrzej Swarzewski i Maria von Primisz.


Pełniła funkcję Premiera Republiki Bialeńskiej VII Kadencji. Posłanka do Parlamentu RB XI, XII, XIII, XIV, XV, XVI, XIX, XX, XXI, XXII, XXIII, XXIV, LXXVI, LXXVII, LXXXIII, LXXXIV, LXXXV, LXXXVI, LXXXVII, LXXXIX, XC, XIC, XIIIC kadencji.
Akrypa nie widziała możliwości propagowania demokracji komitetowej, więc główna jej działalność w RB przeszła w aspekty sportu, kultury, religii i nauki. Mimo to pełniła funkcję w RB funkcję Premiera VII Kadencji oraz była posłanką do Parlamentu RB XI, XII, XIII, XIV, XV, XVI, XIX, XX, XXI, XXII, XXIII, XXIV, LXXVI, LXXVII, LXXXIII, LXXXIV, LXXXV, LXXXVI, LXXXVII, LXXXIX, XC, XIC, XIIIC kadencji.


== '''Brodria''' ==
== '''Brodria''' ==

Wersja z 18:08, 29 kwi 2019

Akrypa Ali Shariati

الاكريليك علي شريعتي

Али Шариати акриловый

Data i miejsce urodzenia

5 lipca 2011, Zielnybor w Teutonii

Aktualne miejsce zamieszkania

Bengazi (Republika Bialenii)
Przewodnicząca Ludowego Komitetu Regionalnego w ZDN
Okres urzędowania od 25 marca do 6 maja 2012
Poprzednik urząd ustanowiono
Następca urząd zniesiono
I Premier Federacji Brodryjskiej
Przynależność polityczna ULD
Okres urzędowania od 2 marca do 31 marca 2014
Poprzednik urząd ustanowiono
Następca Decymus Radelli

'Akrypa Ali Shariati' (urodzona 5 lipca 2011 roku w Zielnyborze - Królestwo Teutonii) - Imanka Zielonego Kościoła, rewolucjonistka i uczestniczka Powstania Marcowego. Pisała w IWA i Ciemnicy. Była premier Bialenii i Brodrii. Spokrewniona z Marią von Primisz.

Księstwo Sarmacji

Jest to jej pierwsza mikronacja i działała w niej w okresie od lipca 2011 do Powstania Marcowego w 2012. Głównym jej polem działalności był sport Teutoński oraz próby polityki pozaparlamentarnej.

11 lutego 2013 roku po namowach Andrzeja Swarzewskiego i zgodzie władz Księstwa powróciła z banicji i rozpoczęła krótką, kilku miesięczną działalność. Jednak niemożliwość zaadaptowania się w Sarmacji sprawiła, że nigdy nie rozpoczęła v-życia tylko tam i jej aktywność nigdy nie była wielka, choć podejmowała kilka prób jeszcze do 2017 roku.

Za swoją działalność po 2013 roku nagrodzona została tytułem szlacheckim Szlachetnej Damy (trzy wsie) oraz dwoma odznaczeniami:

  • Medal 10-lecia Teutonii
  • Brązowy Medal Budowniczego

Powstanie Marcowe

Po rozczarowaniu się ustrojem i kulturą Sarmacką związała się w styczniu 2012 roku z osobą Jana Kaniewskiego. Akrypa odeszła z Partii dla Pokoleń a Kaniewski z Partii Konserwatywnej po porażkac tych partii. W tamtym czasie ukształtował się w sejmie KS podział 2-2-2-1 wśród głównych partii dzięki systemowi głosów ważonych. PDP połączyła się z Narodowym Odrodzeniem Teutonii a PK umierała w marazmie. Towarzysze Akrypa i Kaniewski i jakiś czas potem Piter rozpoczęli działanie dwuliniowe. Na drodze legalnej powołali 1 lutego 2012 roku Sarmacką Akcje Ludową która miała stanowić połączenie aktywnych elementów opozycji pozaparlamentarnej i podjąć próby legalnego wpływania na rzeczywistość. Jednak gdy na tej drodze, mimo starań i aktywności nie dało się walczyć z atakami elit Księstwa, rozpoczęto budowę drugiej zbrojnej linii w postaci Armii Wyzwolenia Teutonii która miała za zadanie wyzwolenie zbrojne ziem Teutońskich z rąk Sarmackiego okupanta i walkę z wszelkimi jawnymi i skrytymi poplecznikami Monarchofaszyzmu.

11 marca rozpoczął się pierwszy zryw powstańczy. Główny sukces pierwszego zrywu był sukcesem propagandowym ponieważ przyłączył do obozu niepodległościowego nowe osoby, choćby tak znamienite jak Andrzej Swarzewski. Nie osiągnął on jednak sukcesów militarnych ponieważ działania prowadziły osoby w ukryciu. Jednak 18 marca drugi, już jawny zryw doprowadził do opanowania pewnych obszarów Teutonii. Akrypa przez cały ten okres dowodziła bojownikami AWT w Auterrze która stała się jedynym obszarem który udało się w pełni opanować, zabezpieczyć oraz odeprzeć 3 próby przywrócenia porządku przez siły Księstwa. 1 Kwietnia mimo sprzeciwu jedynego posła z NOT, sejm z Księciem pozbawił ją formalnie obywatelstwa Księstwa.

Towarzyszka Akrypa patroluje ulice Auterry, 29 marca 2012 roku

21 marca proklamowano powstanie Dżamahiriji Teutońsko-Sarmackiej której stolicą wybrana została właśnie Auterre. Broniła się tam jako głównodowodząca Gwardii Stolicy jednak, mimo jej opozycji i głoszenia potrzeby dalszej walki w Teutonii, 18 kwietnia, miesiąc po opanowaniu Auterry, Ludowy Komitet Polityczny pod przewodnictwem Andrzeja Swarzewskiego podjął decyzje o wycofaniu się z tych terenów i podjęcie próby tworzenia państwowości na wyspie Bialenii. 20 kwietnia opuściła swoją ojczyznę marząc o tym, że kiedyś powróci do niej gdy ta będzie wreszcie wolna.

Zjednoczona Dżamahirija Narodów

Pierwszy raz stanęła na wyspie Bialenii w 21 kwietnia bo wygnaniu z swojej rodzimej Teutońskiej ziemi przez Sarmatów. Od samych początków związana z miastem Bengazi.

W okresie do koronowania się Jana Kaniewskiego na króla była Przewodniczącą Ludowego Komitetu Regionalnego który zajmował się sprawami samorządowymi w ZDN. Była także Burmistrzynią Bengazi z którego to miasta uczyniła najaktywniejszy ośrodek miejski na Wyspie. Jej głównymi sukcesami w polityce zagranicznej była współpraca z Islamską Federacją co przyczyniło się do nawrócenia Akrypy jak i innych mieszkańców rejonu Bengazi na Szyizm w tym czasie.

Burmistrzyni Bengazi Akrypa w oficjalnym mundurze Przewodniczącej Ludowego Komitetu Regionów w trakcie pochodu, 1 maja 2012

"Dzięki monarchii jesteśmy o stopień wyżej w rozwoju." - Jan Kaniewski, 7 maja

"Rozwój państwa nie zależy od tego jakie są rządy, ale od tego kto jest sprawuje." - Andrzej Swarzewski, 7 maja

5 maja 2012 roku Jan Kaniewski koronował się na Króla co spotkało się z sprzeciwem tylko ze strony Akrypy która uważała to za całkowite zaprzeczenie ideałów Powstania Marcowego. Początkowo planowała stworzyć opozycję jednak gdy żaden inny działacz państwowy jej nie poparł 7 maja opuściła swoją nową ojczyznę. Jednak dzięki jej dokonaniom dla regionu, mieszkańcy Bengazi na zawsze pozostali w miłości do jej osoby i w związku z jej ideałami dalej prowadzili walkę rewolucyjną z nową monarchią.

"Bengazi jest najpiękniejszym miastem v-świata. Przechodząc uliczkami widać piękne płaskorzeźby, wszędzie mnóstwo bazarków, ludzie mijają się uśmiechnięci a w tle słychać co jakiś czas pieśni szyickie lub rewolucyjne. Miasto jest piękne duchem Wolności." - Akrypa

Islamska Federacja/Apaczowo/NUPIA

Pierwszy raz odwiedziła Apaczowo i IF na zaproszenie Abdullaha Aykma 12 kwietnia 2012 roku, a dzień póżniej otrzymała obywatelstwo Apaczowa.

Wandolezja

Przyjechała na te ziemie w trakcie budowania na nich Królestwa by następnie wykorzystać swoją pozycję na dworze do poparcie Rewolucji Socjalistycznej.

Wielkie Księstwo Burbonii

W okresie upadku tej mikronacji w 2013 roku przybyła do niej i stała się oficjalnie ostatnim członkiem Stowarzyszenia Przyjaciół Burbonii którego zadaniem jest propagowanie kultury i historii w Burbonii mikroświecie. Akrypa nie popierała oczywiście rządów Absolutystycznych jednak fascynowała ją wysoka kultura Burbonii i w okresie od 2 stycznia do 14 kwietnia 2013 roku kształciła się w Burbonii w aspektach sztuk plastycznych, poezji i literatury pięknej.

Wojna Domowa w IF i Dżamahirija Bialeńska

Akrypa w trakcie walk z wojskami Emira, Nowa Auterra 28 czerwieca 2013

2 czerwca 2013 Akrypa będąca wówczas Premierem IF rozpoczęła reformę państwa zmierzającą do tworzenia form demokratycznych w Absolutystycznej Monarchii Sułtana, za pomocą sprytnego manewru podsunięcia Sułtanowi długą ustawe w której środku oddawał ludowi część swojej władzy. Sułtan udawał, że popiera liberalne reformy które miały uczynić z IF poważną mikronację jednak tak naprawdę przygotowywał zamach stanu który nastąpił 16 czerwca. Wykorzystując pobyt Premiera w Bialenii, za pomocą wojska opanował on stolicę państwa Muchmulism tworząc juntę Wojskową a samego siebie ogłaszając Emirem z władzą Absolutną. Rozpoczął także inwazje na inne ziemie nad którymi powiewała flaga IF głosząc potrzebę walki z terrorystami. Jednak mimo utraty stolicy Akrypie udało się wzbudzić rewolucyjne uczucia w mieszkańcach Bialeni i odeprzeć ataki wojsk Emira co doprowadziło do wojny domowej która trwała od 2 czerwca do 29 sierpnia 2013 roku i doprowadziła ostatecznie do podziału mikronacji .

W trakcie walk powstała 27 lipca 2013 roku komitetowa Dżamahirija Bialeńska i monarchiczny Islamski Emirat Arabski. Walki trwały jednak jeszcze jednak miesiąc a w wyniku pokoju podpisanego 29 sierpnia byłe tereny IF graniczące z NUPIA zostały w formię autonomii ponownie tam włączone razem z wyspą Fjarą a na Bialenii, Anatolii i wyspie Aharze uznano państwowość DB.

Początkowo Przywódcą DB został Jan Kaniewski jednak już po tygodniu (3 sierpnia) zrezygnował z tej funkcji i na jego zastępstwo tę funkcje pełniła Akrypa przez co skumulowała funkcje Przewodniczącego Komitetów Generalnego i Regionalnessgo. Początkowo próbę budowy państwa popierał także Andrzej Swarzewski ale szybko też z niej zrezygnował by zająć się swoim życiem w Księstwie Sarmacji

Mimo tych trudnych warunków Akrypa w Dżamahiriji Bialeńskiej odniosła kilka wartych uwagi sukcesów. Razem z Ali ibn Abi Talibem udało się dokonać reformy Zielonego Kościoła dzięki której w formie administracyjnej istnieje do dziś. Utworzono pierwsze zaczątki kontroli Bialenii nad Anatolią. Dzięki Janowi Kaniewskiemu utworzono system gospodarki bez pieniężnej który funkcjonuje na obszarze DB do dziś.

Jednak od 29 września nastąpił kryzys państwa gdy większość sarmatów opuściła DB by wrócić do Księstwa co pogrążyło Bialenie ponownie w chaosie a obszar ziem jakie kontrolowały Komitety ograniczył się do dzisiejszego obszaru DB w Republice Bialenii.

Republika Bialeńska

Stan ten istniał do czasu gdy ponownie rozczarowani Sarmacją jej obywatele pod przywództwem Andrzeja Swarzewskiego postanowili ponownie zaprowadzić porządek na wyspie. 15 listopada powołano w Wolnogradzie Komitet Założycielski który następnie korzystając z zasobów wywiezionych z Sarmacji opanował całą wyspę przy braku oporu ze strony DB. Wizja Republiki Prezydenckiej nie przemawiała do Akrypy jednak nie chciała ona także szkodzić walką bez szans nowo powstałej Republice która i tak na warunki Polinu była ostoją wolności. Postanowiła więc żyj w osamotnieniu z dala od życia publicznego. Stan ten urzymał się aż do 12 lutego 2014. Ostatecznie jednak udało się ją przekonać do pracy w nowych strukturach przez duet Andrzej Swarzewski i Maria von Primisz.

Akrypa nie widziała możliwości propagowania demokracji komitetowej, więc główna jej działalność w RB przeszła w aspekty sportu, kultury, religii i nauki. Mimo to pełniła funkcję w RB funkcję Premiera VII Kadencji oraz była posłanką do Parlamentu RB XI, XII, XIII, XIV, XV, XVI, XIX, XX, XXI, XXII, XXIII, XXIV, LXXVI, LXXVII, LXXXIII, LXXXIV, LXXXV, LXXXVI, LXXXVII, LXXXIX, XC, XIC, XIIIC kadencji.

Brodria

Akrypa w Bałmustanie, 24 lutego 2014 roku

Jest obok Grutina i Karola Abbota jednyną założycielką tej mikronacji, która powstała w lutym 2014. Razem z Abbotem stworzyła Unie Liberalno- Demokratyczną i starała się stworzyć z Brodrii wzorową społeczność opartą na wartościach wolnościowych i egalitarnych. 2 marca 2014 jako liderka zwycięskiej w wyborach parlamentarnych ULD została pierwszym w historii Brodrii Premierem i dzień później 3 marca została Marszałkiem Izby Rad. 31 marca 2014 podała się do dymisji z obu urzędów i udała na emigracje z powodu sporów z obozem Prezydenckim który dążył wtedy to stworzenia ustroju Superprezydenckiego.

Od lutego 2014 już nigdy nie zmieniła stałego miejsca zamieszkania jakim jest Bengazi jednak posiada także własny domek letni (mimo mieszkania w pustynnym mieście słabo znosi upały) w Bałmustanie który często odwiedza i w tym czasie integruje się z społecznością Tatarską.

W późniejszym okresie po upadku władzy Grutina brała udział w opozycji antymonarchicznej i pomagała likwidować konflikty między Carstwem i Związkiem Brodryjskim. Od 27 kwietnia 2019 roku jedna z członkiń Komitetu Wschodnionordackiego.