Micropedia Frederik Willem van Oranje-Nassau
Micropedia.png

Nowa Micropedia jest jeszcze w fazie beta. W razie problemów, napisz maila na pomoc@wiki.mikronacje.info albo zgłoś go na kanale na Mikronacyjnym Discordzie!

Frederik Willem van Oranje-Nassau

Z Micropedia
(Przekierowano z Fryderyk Orański)
Wilhelm I
z Bożej łaski Król Niderlandów, Król Belgów i Holandii, Wielki Książę Luksemburga, Książę Flamandii i Walonii, etc.
Wilhelm.jpg
II. Król Niderlandów
Okres urzędowania

od 15 października 2014
do nadal

Poprzednik

Albert I

Następca

brak

I. Prezydent Ministrów Niderlandów
Okres urzędowania

od 23 czerwca 2013
do 5 lipca 2013

Następca

Erik van Velsen

IV. Prezydent Ministrów Niderlandów
Okres urzędowania

od 21 października 2013
do 27 listopada 2013

Poprzenik

Julia Schmidt

Następca

Louis Lacroix

I. Stadhouder Królestwa Zjednoczonych Niderlandów
Okres urzędowania

od 27 listopada 2013
do 25 stycznia 2014

Poprzenik

brak (nowy urząd)

Następca

Ejnar van Helsing

Wilhelm I (właśc. Fryderyk Wilhelm van Oranje-Nassau, wcześniej znany jako Ruud van Luik) - Król Niderlandów - syn Alberta I oraz polityk i dyplomata, były rektor Uniwersytetu Amsterdamskiego, I i IV Prezydent Ministrów Królestwa Zjednoczonych Niderlandów.

Działalność naukowa

Przed objęciem korony został założycielem Uniwersytetu Amsterdamskiego, gdzie działał na Katedrze Historii oraz w Królewskim Instytucie Statystycznym, gdzie oprócz interesujących badań nad opinią publiczną prowadził również analizę statystyk forum niderlandzkiego, połączoną z głębokimi wnioskami.

Działalność polityczna

Od pierwszych dni w królestwie angażował się w życie polityczne kraju. Stawał wielokrotnie na czele rządu oraz pełnił urząd Ministra Spraw Zagranicznych we wszystkich rządach, kierując Niderlandzką polityką zagraniczną przez ponad rok. Został również wybrany na reprezentanta do Stanów Generalnych, gdzie aktywnie działał tworząc niderlandzkie prawo.

Kariera wojskowa

Działalność wojskowa Frederika Willema rozpoczęła się na początku istnienia królestwa w raz z królewskim rozkazem o mobilizacji wojskowej. Wówczas to zaczynając od najniższych stopni, wspinał się po szczeblach kariery. Prezentując szczegółowy plan obrony Hagi, faktycznej stolicy królestwa, dał się on poznać jako strateg i taktyk. Dzięki temu szybko awansował i wkrótce zajął stanowisko dowódcy Królewskich Sił Lądowych.

Panowanie

Po abdykacji króla Alberta, przejął tron Niderlandów i stał się II królem w historii państwa.