Nowa Micropedia jest jeszcze w fazie beta. W razie problemów, napisz maila na pomoc@wiki.mikronacje.info albo zgłoś go na kanale na Mikronacyjnym Discordzie!

Język wschodnio-skarlandzki

Z Micropedia
Wersja z dnia 10:58, 19 lip 2013 autorstwa 91.216.134.48 (dyskusja) (Utworzył nową stronę „'''Język wschodnio-skarlandzki''' (wsc. ''la idyoma scarlaniol-oriental'', także ''scarlaniol'') - język należący do grupu jezyków romańskich, powstały w wyn...”)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)

Język wschodnio-skarlandzki (wsc. la idyoma scarlaniol-oriental, także scarlaniol) - język należący do grupu jezyków romańskich, powstały w wyniku wymieszania się języka hiszpańskiego (którym mówili skarlandcy kolonizatorzy Estelli Wschodniej) z jezykami miejscowymi; zauważalne są także wpływy języka polskiego, zwłaszcza w dialektach południowych występujących przy granicy z Rzeczposopolitą Obojga Narodów. Obecnie niemal całkowicie wymarły (obecnie mówi nim mniej niż 7% ogółu mieszkańców Estelli Wschodniej), planowane są próby rekonstrukcji języka. Nie posiada statusu języka urzędowego

Alfabet

Język wschodnio-skarlandzki zapisywany jest przy pomocy 22 liter alfabetu łacińskiego, przystosowanego do jego potrzeb.

A /a/, B /be/, C /ce/, CH /che/, D /de/, E /e/, F /ef/, I /i/, J /jota/, K /ka/, L /el/, M /em/, N /en/, O /o/, P /pe/, R /er/, S /es/, T /te/, U /u/, V /uve/, Y /i rea/, Z /set/

Wymowa na ogół zblizona jest do polskiej, jedak z kilkoma wyjątkami

  1. ni jest odpowiednikiem hiszpańskiego ñ wymawiane jak polskie ń
  2. ea jak a
  3. eu, au u wymawiane jest tu jak polskie ł
  4. z jak polskie s
  5. es jak  ess
  6. i przed samogłoską ulega wydłuzeniu; brzmi jak polskie j
  7. j jak polske, dźwieczne h
  8. y jak polskie j
  9. ch jak polskie cz

Interpunkcja

Język wschodnio-skarlandzki przyjoł z języka hiszpańskiego charakterystyczne dla niego znaki interpunkcyjne ¿ (stawiany przed pytaniem) i ¡ (stawiany przed wykrzyknieniem). Używa się ich na początku zdań zakończonych odpowiednio znakiem zapytania i wykrzyknikiem.

Gramatyka

Rzeczownik

W jezyku wschodnio-skarlandzkim istnieją 2 osoby gramatyczne (podobnie jak w hiszpańskim, czy francuskim): męski i zeński. Rzeczowniki rodzaju męskiego kończa się z reguły na -o, a żeńskiego na -a, lub -syo

Rodzajnik

Rzeczowniki są zreguły w jezku skarlandzkim poprzedzone rodzajnikami. Wyróznia się dwa rodzaje rodzajników

  • określony (dla męskich w liczbie pojedyńczej lo, w liczbie mnogiej los; żeńskich w liczbie pojedyńczej la, w liczbie mnogiej las)
  • nieokreślony (dla męskich w liczbie pojedyńczej un lub uno; żeńskich w liczbie pojedyńczej una; w liczbie mnogiej dus)

na przykład:

  1. la idyoma - język, mowa
  2. lo rayno - królestwo

Czasowniki

Czasowniki w języku skarlandzkim należą z reguły do jednej grupy koniungacyjnej określanej końcówką -ar. Podlegają odmianie przez osoby, liczby, czasy i tryby

Czasowniki regularne

osoba odmienony czasownik javlar-mówić

końcówka

teraźniejszy
Io javlo -o
To javla -a
el/ela/ustedo/usteda javle -e
nosotros/nosotras javlos -os
bosotros/bosotras javles -es
ele/elas/ustedos javlas -as

Przymiotnik

Przymiotnkiki zreguły kończa się na

  • odmienne przez osoby -ol
  • nieodmienne przez -a, -o, -e, -isale

Przymiotniki odmienne wymieniają o na a, gdy opisują żeńskie osoby gramatyczne; np. la idyoma scarlaniol-oriental